بیماری‌های رایج در پاییز

۱. سرماخوردگی و آنفلوآنزا

۲. آلرژی فصلی پاییز

۳. عفونت‌های سینوسی (سینوزیت)

۴. تشدید بیماری‌های تنفسی مانند آسم

چرا انجام آزمایش‌های فصلی در پاییز مهم است؟

آزمایش خون یکی از مهم‌ترین و رایج‌ترین ابزارهای تشخیصی در دنیای پزشکی است. این آزمایش می‌تواند اطلاعات ارزشمندی درباره سلامت عمومی بدن، عملکرد اندام‌ها و وجود احتمالی بیماری‌ها در اختیار پزشک قرار دهد. با این حال، بسیاری از ما هنگام دریافت برگه نتایج، با جدولی پر از اعداد و اصطلاحات ناآشنا مواجه می‌شویم که درک آن دشوار به نظر می‌رسد. هدف این مقاله، ارائه یک راهنمای جامع و ساده برای درک بهتر نتایج آزمایش خون است تا با آگاهی بیشتری، در مسیر حفظ سلامتی خود قدم بردارید. البته، به یاد داشته باشید که این اطلاعات جایگزین مشاوره و تفسیر پزشک نیست و همواره باید برای دریافت راهنمایی‌های دقیق به متخصص مراجعه کنید.

بخش اول: درک اصول اولیه گزارش آزمایش خون

قبل از هر چیز، باید با ساختار و اصطلاحات کلیدی یک گزارش آزمایش خون آشنا شوید. هر برگه نتایج معمولاً از چند ستون اصلی تشکیل شده است:

نام آزمایش (Test Name): نام اختصاری یا کامل آزمایشی که انجام شده است، مانند WBC، Glucose یا Cholesterol.

نتیجه (Result): عددی که وضعیت پارامتر مورد نظر را در خون شما نشان می‌دهد.

بازه مرجع (Reference Range): این محدوده، میانگین طبیعی نتایج برای افراد سالم را نشان می‌دهد. هر عددی که خارج از این بازه قرار بگیرد، با علامت H (بالا) یا L (پایین) مشخص می‌شود.

واحد اندازه‌گیری (Unit): واحدی که نتیجه با آن اندازه‌گیری شده است، مانند mg/dL، U/L یا k/uL.

مهم‌ترین نکته این است که هرچند خروج از بازه مرجع می‌تواند نشانه یک مشکل باشد، اما همیشه به معنای وجود یک بیماری جدی نیست. عواملی مانند سن، جنسیت، وضعیت سلامتی عمومی، داروها و حتی رژیم غذایی می‌توانند روی نتایج تأثیر بگذارند.

بخش دوم: شمارش کامل خون (CBC)

آزمایش شمارش کامل خون (CBC) یکی از اصلی‌ترین و رایج‌ترین آزمایش‌ها است که اطلاعاتی درباره سه نوع سلول اصلی خون (گلبول‌های سفید، گلبول‌های قرمز و پلاکت‌ها) ارائه می‌دهد.

۱. گلبول‌های سفید (WBC – White Blood Cells)
گلبول‌های سفید سربازان سیستم ایمنی بدن شما هستند. وظیفه اصلی آن‌ها مبارزه با عفونت‌ها، التهاب‌ها و عوامل خارجی است.

بالا بودن تعداد گلبول‌های سفید (High WBC): معمولاً نشان‌دهنده وجود عفونت، التهاب یا استرس در بدن است.

پایین بودن تعداد گلبول‌های سفید (Low WBC): می‌تواند نشانه‌ای از مشکلات مغز استخوان، بیماری‌های خودایمنی یا واکنش به داروهای خاص باشد.

۲. گلبول‌های قرمز (RBC – Red Blood Cells)
گلبول‌های قرمز وظیفه حیاتی حمل اکسیژن از ریه‌ها به بافت‌ها و اندام‌های بدن را بر عهده دارند.

بالا بودن تعداد گلبول‌های قرمز (High RBC): ممکن است نشانه‌ای از کم‌آبی بدن، بیماری‌های ریوی یا شرایط خاص دیگری باشد.

پایین بودن تعداد گلبول‌های قرمز (Low RBC): این وضعیت اغلب به معنی کم‌خونی (Anemia) است که می‌تواند ناشی از کمبود آهن، ویتامین B12 یا سایر عوامل باشد.

۳. هموگلوبین (HGB) و هماتوکریت (HCT)
این دو پارامتر به صورت مکمل، میزان توانایی خون در حمل اکسیژن را نشان می‌دهند.

هموگلوبین (Hemoglobin): پروتئینی در گلبول‌های قرمز که اکسیژن را حمل می‌کند.

هماتوکریت (Hematocrit): درصدی از حجم کل خون که توسط گلبول‌های قرمز اشغال شده است.
هر دو عدد پایین‌تر از حد نرمال، نشان‌دهنده کم‌خونی است.

۴. پلاکت‌ها (Platelets)
پلاکت‌ها ذرات کوچک و چسبناکی هستند که به انعقاد خون و جلوگیری از خونریزی کمک می‌کنند.

بالا بودن تعداد پلاکت‌ها (High Platelets): می‌تواند نشانه‌ای از التهاب، عفونت یا شرایط دیگر باشد.

پایین بودن تعداد پلاکت‌ها (Low Platelets): می‌تواند خطر خونریزی را افزایش دهد و ممکن است به دلیل بیماری‌های خاصی مانند عفونت‌های ویروسی یا بیماری‌های کبدی باشد.

بخش سوم: پنل متابولیک جامع (CMP)

این آزمایش وضعیت کلی متابولیک بدن را بررسی می‌کند و اطلاعاتی درباره قند خون، عملکرد کلیه‌ها و کبد، و تعادل الکترولیت‌ها ارائه می‌دهد.

۱. گلوکز (Glucose)
گلوکز همان قند خون است و انرژی مورد نیاز سلول‌های بدن را فراهم می‌کند.

بالا بودن قند خون (High Glucose): می‌تواند نشان‌دهنده دیابت یا پیش‌دیابت باشد.

پایین بودن قند خون (Low Glucose): این وضعیت که به آن هیپوگلیسمی گفته می‌شود، می‌تواند ناشی از نخوردن غذا برای مدت طولانی یا مصرف برخی داروها باشد.

۲. عملکرد کلیه (BUN و Creatinine)
اوره نیتروژن خون (BUN) و کراتینین (Creatinine): این دو ماده زائد در خون، توسط کلیه‌ها فیلتر می‌شوند. سطح بالای آن‌ها نشان‌دهنده این است که کلیه‌ها به خوبی کار نمی‌کنند.

۳. عملکرد کبد (ALT و AST)
آنزیم‌های ALT و AST: این آنزیم‌ها در سلول‌های کبد تولید می‌شوند. بالا بودن سطح آن‌ها می‌تواند به معنی آسیب یا التهاب در کبد باشد.

بخش چهارم: پنل چربی (Lipid Panel)
این آزمایش، که برای ارزیابی خطر بیماری‌های قلبی عروقی انجام می‌شود، مقادیر کلسترول و تری‌گلیسیرید را اندازه‌گیری می‌کند.

کلسترول تام (Total Cholesterol): مجموع کلسترول‌های خوب و بد.

کلسترول LDL (کلسترول بد): این نوع کلسترول در رگ‌ها رسوب کرده و باعث گرفتگی آن‌ها می‌شود. سطح بالای آن خطر بیماری‌های قلبی را افزایش می‌دهد.

کلسترول HDL (کلسترول خوب): این نوع کلسترول به پاکسازی کلسترول اضافی از رگ‌ها کمک می‌کند. سطح بالای آن برای بدن مفید است.

تری‌گلیسیرید (Triglycerides): نوعی چربی که در صورت بالا بودن سطح آن، خطر بیماری قلبی افزایش می‌یابد.

نتیجه‌گیری: فراتر از اعداد

در نهایت، نتایج آزمایش خون فقط یک بخش از پازل سلامت شما هستند. این اعداد باید در کنار سوابق پزشکی، علائم بالینی، سبک زندگی و معاینات فیزیکی شما توسط پزشک متخصص تفسیر شوند. یک نتیجه غیرعادی ممکن است دلایل ساده‌ای داشته باشد که با تغییراتی در رژیم غذایی یا فعالیت بدنی قابل اصلاح است، و لزوماً به معنای یک مشکل جدی نیست.

بنابراین، با اینکه درک کلی این نتایج به شما کمک می‌کند تا با آگاهی بیشتری در جلسات مشاوره با پزشک شرکت کنید، اما هرگز خودسرانه بر اساس این اعداد نتیجه‌گیری و درمان را شروع نکنید. بهترین راهکار این است که نتایج را با پزشک خود به اشتراک بگذارید تا او با دانش و تجربه خود، تصویر کاملی از وضعیت سلامتی شما ارائه دهد.

آزمایشگاه نگین با کادر مجرب خود آماده انجام تمامی آزمایش های شما در مجموعه است. البته که شما میتوانید از سرویس نمونه گیری خون در منزل و محل کار هم استفاده کنید.

چرا در تابستان کم‌آبی شایع‌تر است؟

عوارض کم‌آبی بدن

چه افرادی بیشتر در معرض کم‌آبی هستند؟

علائم هشداردهنده‌ی کم‌آبی

پیشگیری و راهکارها

نقش آزمایش‌های آزمایشگاهی در تشخیص کم‌آبی

نتیجه‌گیری

کنترل سلامت : ورود به دهه‌ی پنجم زندگی، برخلاف تصور عمومی به معنای آغاز افت سلامت یا کاهش کیفیت زندگی نیست؛ بلکه می‌تواند شروعی تازه برای توجه آگاهانه‌تر به جسم و ذهن باشد. در این دوره، سبک زندگی سالم، خواب کافی، فعالیت بدنی منظم و به‌ویژه بررسی وضعیت سلامت از طریق آزمایش‌های دوره‌ای و چکاپ‌های منظم، نقش تعیین‌کننده‌ای در پیشگیری از بیماری‌ها و حفظ کیفیت زندگی دارند.

چرا چکاپ بعد از چهل سالگی اهمیت ویژه‌ای دارد؟

بعد از ۴۰ سالگی، بدن دستخوش تغییرات فیزیولوژیکی می‌شود که در بسیاری موارد بی‌صدا و بدون علامت هستند. عملکرد برخی از اندام‌ها مانند تیروئید، کلیه، و کبد ممکن است به‌تدریج کاهش یابد. متابولیسم بدن کندتر می‌شود و احتمال ابتلا به بیماری‌هایی مانند دیابت، فشار خون بالا، چربی خون، بیماری‌های قلبی-عروقی، برخی سرطان‌ها، پوکی استخوان، و اختلالات هورمونی افزایش می‌یابد.

نکته‌ی مهم این است که اکثر این بیماری‌ها در مراحل اولیه قابل پیشگیری یا کنترل هستند، به شرط آن‌که به موقع شناسایی شوند.

آزمایش‌های کلیدی که نباید از آن‌ها غافل شوید

در ادامه، به مهم‌ترین آزمایش‌هایی که برای افراد بالای ۴۰ سال توصیه می‌شوند اشاره می‌کنیم:

1. آزمایش قند خون و HbA1c

برای بررسی احتمال ابتلا به دیابت نوع ۲ یا پیش‌دیابت. دیابت یک بیماری خاموش است که ممکن است سال‌ها بدون علائم مشخص باقی بماند.

2. چربی خون کامل (پروفایل لیپید)

برای اندازه‌گیری سطح کلسترول، HDL، LDL و تری‌گلیسرید. افزایش چربی خون یکی از عوامل خطر مهم برای سکته قلبی و مغزی است.

3. عملکرد تیروئید (TSH، T4، در صورت نیاز T3 و آنتی‌بادی‌ها)

اختلالات تیروئیدی به‌ویژه در زنان شایع‌اند و می‌توانند منجر به چاقی، خستگی، افسردگی و مشکلات قلبی شوند.

4. آزمایش عملکرد کلیه و کبد

برای شناسایی زودهنگام مشکلات مزمن مانند نارسایی کلیه، کبد چرب یا التهاب کبد.

5. شمارش کامل سلول‌های خونی (CBC)

این آزمایش ساده می‌تواند اطلاعات مهمی درباره کم‌خونی، عفونت‌های مزمن یا بیماری‌های خونی بدهد.

6. بررسی ویتامین‌ها و مواد معدنی مهم

خصوصاً ویتامین D و ویتامین B12 که در سلامت استخوان، خلق‌وخو، عملکرد عصبی و سیستم ایمنی نقش دارند.

7. تست‌های غربالگری سرطان

بسته به جنسیت و سابقه خانوادگی، تست‌هایی مثل پاپ‌اسمیر و HPV (در زنان)، ماموگرافی، تست PSA (در مردان)، تست خون مخفی در مدفوع و کولونوسکوپی از ۴۰ تا ۵۰ سالگی به بعد اهمیت پیدا می‌کنند.

چکاپ منظم: یک سرمایه‌گذاری عاقلانه

سرمایه‌گذاری روی سلامت، سودآورترین نوع سرمایه‌گذاری است. چکاپ‌های سالانه به شما این امکان را می‌دهند که با آگاهی از وضعیت بدنتان، به‌موقع اقدام کنید و بیماری را قبل از آنکه مزمن یا پرهزینه شود، مدیریت نمایید. درواقع، پیشگیری همیشه آسان‌تر، کم‌هزینه‌تر و مؤثرتر از درمان است.

چه زمانی باید چکاپ انجام دهیم؟

اگر هیچ‌گونه بیماری زمینه‌ای ندارید، سالانه یک‌بار چکاپ کامل توصیه می‌شود. اما اگر سابقه خانوادگی بیماری خاصی دارید، تحت درمان دارویی هستید، یا علائمی مانند خستگی مداوم، افزایش وزن غیرمنتظره، تپش قلب یا تغییرات در پوست و مو را تجربه می‌کنید، بهتر است با پزشک مشورت کرده و دفعات چکاپ را بر اساس شرایط خود تنظیم نمایید.

آزمایشگاه ما همراه شما در مسیر سلامت

در آزمایشگاه نگین، با بهره‌گیری از جدیدترین دستگاه‌ها، دقت بالا در انجام تست‌ها و تیم متخصص، تلاش می‌کنیم تا خدمات تشخیصی دقیق، سریع و قابل اعتماد ارائه دهیم. همچنین می‌توانید با مشاوره رایگان تیم آزمایشگاه، تست‌های مناسب سن و وضعیت خود را انتخاب کنید.

سخن پایانی

بدن شما روزانه برای شما کار می‌کند؛ پس شما نیز وظیفه دارید هر از چند گاهی، وضعیت آن را بررسی کنید. چکاپ منظم نه‌تنها آرامش ذهنی به همراه دارد، بلکه گامی بزرگ در مسیر سالم زیستن و افزایش طول عمر با کیفیت است.

همین امروز نوبت نمونه گیری خون در منزل یا چکاپ خود را رزرو کنید و یک تصمیم آگاهانه برای آینده‌ی سلامتتان بگیرید

برای مراقبت از سلامتی در پاییز چه کنیم؟

چه آزمایشاتی برای بررسی وضعیت سلامتی در پاییز بدهیم؟

آزمایشات مهم برای تشخیص بیماری‌های روده

• 1. آزمایش خون مخفی در مدفوع (FOBT):

• 2. آزمایش کشت مدفوع:

• 3. آزمایش کالپروتکتین مدفوع:

• 4. کلونوسکوپی:

• 5. آندوسکوپی:

• 6. تصویربرداری سی تی اسکن (CT):

• 7. آزمایش آنتی‌بادی خون (برای تشخیص بیماری سلیاک):

• 8. آزمایش هیدروژن نفس:

نکات برای حفظ سلامت و شناسایی بیماری های روده:

• 1. رژیم غذایی مناسب:

• 2. مصرف پروبیوتیک‌ها:

• 3. آب کافی بنوشید:

• 4. ورزش منظم:

• 5. کاهش استرس:

• 6. اجتناب از مصرف غذاهای التهابی:

تب دنگی عفونتی است که توسط ویروس دنگی ایجاد می‌شود. پشه‌ها عوامل منتقل‌کننده (یا پخش‌کننده) این ویروس هستند. تب دنگی به عنوان «تب استخوان شکن» نیز شناخته می‌شود، چرا که به دلیل درد شدید حاصل از آن بیمار تصور می‌کند استخوان‌هایش در حال شکستن هستند.

این بیماری در آب و هوای گرمسیری و نیمه گرمسیری، بیشتر در مناطق شهری یافت می شود. پیشگیری و کنترل دنگی به کنترل ناقل بستگی دارد. هیچ درمان خاصی برای دنگی شدید وجود ندارد و تشخیص زودهنگام و دسترسی به مراقبت های پزشکی مناسب تا حد زیادی میزان مرگ و میر دنگی شدید را کاهش می دهد.

انتقال این بیماری تنها از طریق نیش پشه آلوده بوده و افراد نمی‌ توانند این بیماری را به یکدیگر منتقل کنند.

علائم تب دنگی چیست؟

علائم این بیماری به خفیف یا شدید بودن آن بستگی دارد.

۱. علائم تب دنگی خفیف

علائم زیر معمولا چهار تا ۶ روز پس از عفونت شروع می‌شوند و تا ۱۰ روز ادامه دارند:

• تب بالا (۱۰۴ درجه فارنهایت یا ۴۰ درجه سانتی‌گراد)
• سردرد
• درد پشت چشم
• درد مفاصل و عضلات
• خستگی
• حالت تهوع
• استفراغ
• بثورات پوستی

۲. علائم تب دنگی شدید

معمولا علائم تب دنگی در ابتدا خفیف است؛ اما به تدریج طی چند روز بدتر می‌شود. همچنین احتمال دارد نشانه‌هایی از خونریزی داخلی به وجود آید. به این وضعیت «تب خونریزی‌دهنده دنگی» یا «سندرم شوک دنگی» می‌گویند. اگر فرد به بیماری شدید مبتلا شود، موارد زیر را تجربه می‌کند:

• معده‌درد شدید
• استفراغ مداوم
• وجود خون در استفراغ، مدفوع یا ادرار
• آسیب‌دیدگی سیستم لنفاوی و عروق خونی
• کاهش تعداد پلاکت‌های خون
• ایجاد لکه‌های خونی کوچک در زیر پوست
• نبض ضعیف
• تنفس دشوار یا سریع
• تحریک‌پذیری یا بی‌قراری

اعتقاد بر این است که افراد با سیستم ایمنی ضعیف و کسانی که برای بار دوم به Dengue fever مبتلا می‌شوند، بیشتر از دیگران در معرض خطر ابتلا به بیماری شدید هستند.

پیشگیری از تب دنگی

برای پیشگیری از انتقال این بیماری باید کاری کنیم که پشه ها نتوانند با انسان در ارتباط باشند. استفاده از مواد دفع‌کننده پشه مانند اسپری‌ها و کرم‌ها می‌تواند به کاهش نیش پشه‌ها کمک کند. پوشیدن لباس‌های بلند و استفاده از پشه‌بند در مناطق پرخطر توصیه می شود. نصب توری‌های مناسب بر روی پنجره‌ها و درب‌ها برای جلوگیری از ورود پشه‌ها به داخل منازل نیز توصیه می شود.

بررسی نحوه انجام آزمایش تب دنگی

تشخیص دنگی معمولا بر اساس علائم بالینی و سابقه سفر به مناطق پرخطر انجام می‌شود. آزمایش‌های خونی مانند PCR و آزمایش‌های آنتی‌بادی نیز می‌توانند برای تأیید تشخیص استفاده شوند .برای آزمایش این بیماری نیازی به آمادگی خاصی ندارید.در نظر داشته باشید در طی آزمایش تب دنگی ابتدا فرد آزمایش گیرنده از شما در رابطه با علائم و سفر های اخیر تان سوال می‌ کند. اگر مشکوک به این ویروس باشید آزمایش خون برای بررسی‌ های بیشتر انجام می‌ شود. در نظر داشته باشید که معمولاً این کار کمتر از ۵ دقیقه طول کشیده و درد خاصی ندارد. تنها درد این آزمایش ورود سوزن به داخل رگ می‌ باشد که با سوزش کمی همراه است.

شما میتوانید برای تشخیص این بیماری به آزمایشگاه نگین مراجعه یا نمونه گیری خون در منزل انجام دهید و بتوانید قبل از پیشروی ببشتر آن را تشخیص و درمان کنید.

آنمی آپلاستیک و علائم آن چیست؟

آنمی آپلاستیک یک نوع بیماری خونی است که در آن سلول‌های قرمز خون به شکل غیرطبیعی و غیرانتظامی شکل می‌گیرند. در این بیماری، سلول‌های قرمز خون به شکل دایره‌ای یا بیضی‌وار شکل می‌گیرند که باعث مشکلاتی مانند کاهش توان فعالیتی، خستگی، سرگیجه، افت فشار خون و درد در ناحیه شکم می‌شود. علت این بیماری معمولاً به دلیل اختلال در ساختار ژنتیکی سلول‌های قرمز خون است. درمان آنمی آپلاستیک شامل مصرف مکمل‌های آهن، تزریق هورمون‌های رشد و در برخی موارد، نیاز به ترانسفوزیون خون است.

علائم آنمی آپلاستیک

علائم آنمی آپلاستیک ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• خستگی و کاهش توان فعالیتی
• سرگیجه و احساس سرگیجه
• تنگی نفس و احساس خفگی
• درد در ناحیه شکم
• افت فشار خون
• افزایش ضربان قلب
• پوست کم رنگ و خشک
• تاری دید و احساس ابهام بینایی
• افزایش حجم طولانی مدت سلول‌های قرمز خون (هماتوکریت) و غلظت هموگلوبین در خون

دلایل ابتلا به آنمی آپلاستیک

آنمی آپلاستیک یک بیماری خونی است که به دلیل کمبود سلول‌های قرمز خون در بدن ایجاد می‌شود. دلایل ابتلا به آنمی آپلاستیک عبارتند از:

• بیماری‌های اتوایمیونی: برخی از بیماری‌های اتوایمیونی مانند بیماری کرون، بیماری هاشیموتو، بیماری لوپوس و بیماری تالاسمیا می‌توانند باعث آنمی آپلاستیک شوند.
• عوامل ژنتیکی: برخی از افراد به دلیل وجود ژن‌های خاص، بیشتر در معرض خطر ابتلا به آنمی آپلاستیک هستند.
• عوامل محیطی: مصرف مواد مخدر، تعرض به مواد شیمیایی و رادیواکتیو، نقص ویتامین B12 و فولیک اسید، و عفونت‌های مزمن مانند هپاتیت C و HIV می‌توانند باعث آنمی آپلاستیک شوند.
• عوامل تغذیه‌ای: کمبود آهن، ویتامین B12 و فولیک اسید می‌توانند باعث آنمی آپلاستیک شوند.
• عوامل دارویی: مصرف برخی داروها مانند شیموتراپی، آنتی‌بیوتیک‌ها، ضد التهاب‌ها و داروهای ضدصرع می‌توانند باعث آنمی آپلاستیک شوند.

نحو تشخیص آنمی آپلاستیک

تشخیص این بیماری بر اساس نتایج آزمایشات خونی و بررسی علائم بالینی انجام می‌شود. برخی از آزمایشاتی که برای تشخیص آنمی آپلاستیک انجام می‌شود عبارتند از:

• شمارش سلول‌های خونی: در این آزمایش، تعداد سلول‌های قرمز، سفید و پلاکت‌ها در نمونه خون بررسی می‌شود.
• اندازه‌گیری سطح هموگلوبین: سطح هموگلوبین در نمونه خون اندازه‌گیری می‌شود. در صورتی که سطح هموگلوبین پایین باشد، احتمال آنمی آپلاستیک وجود دارد.
• اندازه‌گیری حجم سلول‌های قرمز: در این آزمایش، حجم سلول‌های قرمز بررسی می‌شود. در صورتی که حجم سلول‌های قرمز کم باشد، احتمال آنمی آپلاستیک وجود دارد.
• بررسی سطح فریتین: سطح فریتین در نمونه خون اندازه‌گیری می‌شود. سطح پایین فریتین نشان دهنده کمبود آهن و احتمال آنمی آپلاستیک است.
• آزمایش بروزرسانی رتیکولوسیت: در این آزمایش، تعداد سلول‌های جوان و جدید در نمونه خون بررسی می‌شود. در صورتی که تعداد سلول‌های جوان و جدید کم باشد، احتمال آنمی آپلاستیک وجود دارد.

شما میتوانید برای آزمایش خون به آزمایشگاه نگین در منطقه سعادت آباد مراجعه کنید. همچنین میتوانید درخواست نمونه گیری خون در منزل را از ما داشته باشید.

نحو درمان آنمی آپلاستیک

درمان این بیماری بستگی به علت اصلی بروز آن دارد. در صورتی که کمبود آهن عامل اصلی این بیماری باشد، معمولاً با تجویز مکمل‌های آهن و تغذیه مناسب، کمبود آهن در بدن جبران می‌شود و آنمی آپلاستیک بهبود می‌یابد.

در صورتی که علت آنمی آپلاستیک ناشناخته باشد یا با کمبود آهن درمان نشود، ممکن است نیاز به درمان‌های دیگری باشد. برای مثال، در صورتی که علت آنمی آپلاستیک ناشناخته باشد، ممکن است نیاز به آزمایشات بیشتر و مشاوره با پزشک متخصص داشته باشید.

در برخی موارد، درمان آنمی آپلاستیک با تزریق موادی مانند اریتروپوئیتین (EPO) صورت می‌گیرد. EPO یک هورمون است که تولید سلول‌های قرمز خون را افزایش می‌دهد و می‌تواند بهبود آنمی آپلاستیک را به همراه داشته باشد.